آثار فرود انسان بر ماه ;حقیقتی که ثابت شد

 

هریسون اشمیت درحال رانندگی ماه نورد

سالهای متمادی بود سفر انسان به ماه توسط برخی صحنه سازی و دروغ پنداشته میشد و برای اثبات آن هزاران دلیل و مدرک رو میشد.تصاویر جدید از ماه که توسل LRO گرفته شده حضور انسان در ماه را اثبات میکند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

این عکس ها آشکارا تجهیزات به جا مانده بر سطح ماه توسط فضانوردان آمریکایی در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ را نشان می دهد.این تصاویر را مدارگرد ناظر ماه (ال آر او) که سال ۲۰۰۹ در مدار این سیاره قرار گرفت تهیه کرده است.اخیرا ارتفاع مداری که "ال آر او" در آن می گردد از ۵۰ کیلومتر به ۲۵ کیلومتر کاهش داد شد.به این ترتیب مشاهده تجهیزات روی سطح ماه مانند مراحل فرود که فضانوردان را روی سطح این کره قرار داد آسانتر شده است. برای نمونه رد چکمه های فضانوردان در خاک که هنگام قرار دادن وسایل علمی بر سطح ماه ایجاد شده - به علاوه این وسایل - در این عکس ها قابل مشاهده است.

محل فرود سه آپولوی ۱۷، ۱۴ و ۱۲ موضوع عکس های تازه هستند.دوربینی که این عکس ها با آن گرفته شده از ارتفاع کنونی، اشیاء را با وضوخ ۲۵ سانتیمتر در ۲۵ سانتیمتر در پیکسل می گیرد.وقتی عکس "وسیله نقلیه ماه نورد" (ال آر وی) را بسیار بزرگ می کنیم، وضعیتی که یوجین سرنان و هریسیون اشمیت، دو فضانورد ناسا، ماشین خود را پارک کردند قابل تشخیص است.ماهواره "ال آر او" ماموریت بسیار موفقی بوده است. این ماهواره تاکنون چند صد عکس از سطح ماه ارسال کرده است.این کاوشگر اصلا به عنوان یک دستگاه روبوتیک که پیش درآمدی بر ماموریت های انسانی باشد پیش بینی شده بود. با این حال معلوم نیست که ناسا چه زمانی فضانوردان را به ماه خواهد فرستاد. پروژه موسوم به صورت فلکی برای این کار سال گذشته لغو شد.

مارک رابینسون از دانشگاه ایالتی آریزونا در شهر تمپ و محقق اصلی دوربین (ال آر او سی) گیرنده این عکس ها می گوید: "ما همه مایلیم خود را با عکس های محل فرود آپولو مشغول کنیم چون لذت بخش است."او می افزاید: "زمانی بود که عملا می توانستیم به ماه برویم؛ آن را کشف کنیم. و امیدوارم در آینده بار دیگر این امکان فراهم شود. اما ال آر او سی به همه ماه نگاه می کند و ما حدود ۱۵۰۰ عدد از این عکس ها با وضوح بالا از اطراف ماه گرفته ایم... و این منبع فوق العاده ای برای همه کسانی است که ماه را مطالعه می کنند، کار علمی می کنند؛ و همچنین برای مهندسانی است که برای بازگشتن به ماه به طور کلی یا یک نقطه خاص روی ماه برنامه ریزی می کنند."روندهای فرسایش خاک در کره ماه بسیار آهسته تر از کره ای فعال مثل زمین است. با این حال همه این آثار فرود بر ماه محو خواهد شد.سطح ماه بی وقفه توسط شهاب های بسیار ریز که به مرور زمان رد پاها را پاک و تجهیزات را تجزیه خواهد کرد بمباران می شود.

به گفته دکتر رابینسون تخمین زده می شود که آثار آپولوها ظرف ده تا صد میلیون سال ناپدید شود.ناسا روز پنجشنبه تازه ترین ماهواره ها به مقصد ماه - به نام های "بازیابی گرانشی" و "آزمایشگاه درونی" را پرتاب خواهد کرد.این ماهواره ها قوه گرانش ماه را با دقت بی سابقه ای بررسی خواهند کرد. این داده ها ساختار داخلی ماه را آشکار خواهد کرد تا حل این مساله که ماه چگونه شکل گرفته و چرا روی نزدیک آن بسیار متفاوت از روی دور آن به نظر می رسد کمک کند.

بررسي علل كاهش دما در سطح زمین پس از تماس سوم در گرفت هاي كلي خورشيد

درگرفت كلي خورشيد، تغيير در روشنايي و دما مشاهده می شود. این تغییر شبيه انتقال از روز به شب نيست، زيرا در طول تغييرات روزانه، زاويه ارتفاع خورشيد بزرگ و آهسته است. ولي در طول گرفت كلي خورشيد، كه  خورشيد در پشت ماه پنهان مي‌شود، زاويه و ارتفاع خورشيد چندان تغيير نمي‌كند و تاريك و روشن شدن و كاهش دما زود اتفاق مي‌افتد. والتر فرناندز كاهش دما را در گرفت كلي 11 جولاي 1991 در 9 منطقه اندازه گيري كرد. او كاهش دما را از 5/3 تا 5/8 درجه و طول زمان كاهش را از 10 تا 30 دقيقه ثبت كرد. در ثبت اين گرفتها به زمان پايين‌ترين دما و دلايل اين كاهش اشاره نشده است. گياهي يزدي كاهش دما را تا 3 درجه نوشته است. در این پژوهش، كاهش دما از هنگام گرفت كلي، هر يك دقيقه يك بار ثبت شده است و تا پايين ترين دما بعد از كنتاكت سوم ادامه داشته است. مشاهده ی اتفاقی این پدیده در اولین ثبت، سبب شد تا این مسئله توسط پژوهشگرانش در گرفت های دیگر خورشید به صورت تجربی مورد مطالعه قرار گیرد.

ادامه نوشته

وبلاگ نویسی در فضا٬ "سلام به جهان"

انوشه انصاری اولین وبلاگ نویس فضایی است که خاطرات و تجربیات خود را از فضا مستقیماً با مردم در میان می‌گذارد. بسیاری از پستهای خانم انصاری حاوی نکات و ظرایف زیبایی است که تنها یک چشم شرقی قادر به دیدن آنهاست. شما را به دیدن صحنه‌هایی از این تابلوی زیبا دعوت می‌کنیم.

ادامه نوشته

آخرین پرواز شاتل فضایی ایندیور

با آغاز موفق آخرین ماموریت شاتل فضایی ایندیور٬ این شاتل برای آخرین بار عازم ملاقات با ایستگاه بین‌المللی فضایی شد تا پس از بازگشت از این ماموریت برای همیشه به تاریخ فضانوردی پیوسته و در موزه‌ای آرام گیرد. پس از ایندیور تنها یک پرواز دیگر برای شاتل فضایی آتلانتیس برنامه‌ریزی شده است و سپس زمینیان برای همیشه با شاتل‌های فضایی خداحافظی خواهند کرد.

ادامه نوشته

چراغهاي روشن در شهرهاي صنعتي ومشكل جدي خواب

هر 365 روزمعادل با 8760 ساعت است و تنها خاموش کردن لامپ‌ها برای یک ساعت آنقدر مفید نیست که بتواند جلوی آلودگی هوای ناشی از کارکرد اضافه نیروگاه ها رابگیرد اما همین یک ساعت فرصتی مغتنم برای منجمان است تا بدون دغدغه نظاره گر آسمانی پرستاره باشند و همین یک ساعت تاریکی می تواند چنان تاثیری بر سلامت افراد بگذارد که شاید آنها واقعن ندانند.

 

ادامه نوشته

فضاپیمای اوریون (Orion) در ابتدا قرار بود برای انتقال انسان به سطح ماه استفاده شود، اما بعد از آن‌که باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا این پروژه را متوقف کرد، دانشمندان تصمیم دارند از آن به عنوان یک وسیله برای حمل و نقل فضانوردان استفاده کنند.

به گزارش دیلی‌میل، ناسا امیدوار است تا سال 2019، دو دستگاه از این فضاپیماها را برای پشتیبانی از یک ماموریت طولانی‌ مدت و انتقال انسان‌ها به یک سیارک به کار گیرد. اما فعلا قرار است از این فضاپیماها در ماموریت‌های بسیار محدودتر و برای انتقال فضانوردان به ایستگاه فضایی بین‌المللی که در ارتفاع 360 کیلومتری زمین قرار دارد استفاده شود.

ادامه نوشته

وقتی اخترشناسان به‌جای تلسکوپ، لامپ به فضا می‌فرستند!

قبل از اینکه بتوانید به 13.2 میلیارد سال قبل نگاه کنید، لازم است که تلسکوپ خود را به درستی کالیبره کنید. تنها در این صورت است که می‌توانید مطمئن باشید اجسامی که در آینه تلسکوپ می‌بینید، واقعا به همان روشنی (و در نتیجه همان قدر دور) هستند که به نظر می‌رسند. اخترشناسان برای این منظور از تکنیک‌هایی مانند استفاده از ستارگان دوردست استفاده می‌کنند. اکنون یکی از اخترشناسان یک راه‌حل ساده برای کالیبراسیون ابزارهای نجومی پیشنهاد کرده است: قرار دادن یک لامپ در فضا...

 

ادامه نوشته

نسبيت 2 --- فصلی نو در نظريه نسبيت

هر اتفاقی که در این جهان رخ دهد، توجیه علمی دارد و انسان دیر یا زود به آن پی خواهد برد و آن را در دست خود خواهد گرفت.

بشر همیشه به دنبال کشف جهان و دست یابی به تمام نیروهای اطراف خود بوه است. در این میان دو چیز ذهن او را بسیار به خود مشغول نموده است، یکی نور و دیگری زمان. تا به این لحظه بشر موفق به توجیه و تشخیص کامل این دو پدیده نشده است.

 هنگامی که به زمان فکر می کنیم، به وسایل اندازه گیری گذشت زمان مانند ساعت و یا شاید بازه ای از زمان مانند ساعت یا دقیقه فکر می کنیم، ولی درباره خود زمان فکر نمی کنیم. زمان چیست؟
دقیقاً ما چه چیزی را اندازه گیری می کنیم؟

 

ادامه نوشته

رقابت فضایی آمریکا و روسیه دوباره داغ شد.

در تلاش برای آنچه برخی آن را آغاز مجدد رقابت‌های فضایی می‌خوانند، به نظر می‌رسد که روس‌ها قصد دارند داستان اسپوتنیک را تکرار کنند. به دنبال آزمایش موفقیت‌آمیز نخستین ماموریت مداری فضاپیمای X-37B -ماموریت 220 روزه فضاپیمای مرموز و بدون سرنشین نیروی هوایی آمریکا که البته مسولان آمریکای هیچ حرفی درباره آن به زبان نمی‌آورند- رییس یگان فضایی ارتش روسیه اعلام کرد که کشور متبوعش در حال ساخت فضاپیمایی مخصوص به خود است.

به گزارش پاپ‌ساینس، اولگ اوستاپنکف، رییس ستاد عملیات فضایی نیروهای مسلح روسیه، طراحان روسی در حال حاضر یک طرح مشابه X-37 را در اختیار دارند. اگرچه وی توضیح بیشتری در این خصوص نداد، اما اصولا چرا این خبر را اعلام کرد؟ فضاپیمای نظامی X-37B آمریکا تحت شدیدترین حفاظت‌های اطلاعاتی قرار دارد. تنها اطلاعاتی که در خصوص این پروژه وجود دارد این است که این فضاپیما در مدار بوده، یک مانور 220 روزه را پشت سر گذاشته و با موفقیت به خانه بازگشته است. غیر از این اطلاعات، تنها گردانندگان برنامه و مهندسان درگیر در پروژه می‌دانند که وقتی این فضاپیما در مدار قرار داشته، مشغول انجام چه کاری بوده، یا به درد انجام چه ماموریت‌هایی می‌خورد.

اعتراف به این مطلب که محققان فضایی روسیه، شبانه‌روز مشغول کار بر روی فضاپیمای چندبار مصرف و عملیاتی خود هستند، بسیار آشنا به نظر می‌رسد. آمریکایی‌ها پس از موفقیت روس‌ها در ارسال فضاپیمای اسپوتنیک به مدار در سال 1957 / 1336 و موفقیت‌ها بعدی آنها، منابع و تلاش‌های عظیمی را به گسترش توانایی فضایی خود اختصاص دادند. اما در حال حاضر این روسیه است که با مشاهده موفقیت آمریکایی‌ها در خصوص ارسال فضاپیمای X-37B به مدار، جبهه فناوری مداری را در حال از دست رفتن می‌بیند.

چنین مساله‌ای قابل درک است. فضاپیمای X-37 به مانند شاتل‌های فضایی میراث مشترکی دارد که ویژگی‌های نظامی انکارناپذیر آن است. اگرچه یک فضاپیمای چندبار مصرف قابلیت‌های علمی و غیرنظامی فراوانی را تامین می‌کند، اما علاوه بر آن می‌تواند برای پرتاب سریع ماهواره‌های نظامی کوچک، قرار دادن مهمات در مدار زمین، و یا از کار انداختن ماهواره‌های دشمن استفاده شود.

فضاپیمای X-37B آمریکا 10 متر طول دارد، فاصله دو سر بال‌های آن 5 متر است، و محفظه بار آن به اندازه یک کامیون کوچک گنجایش دارد. مشابه روسی آن که از سوی مسولان نظامی X-37ski نامیده می‌شود، احتمالا مشخصاتی شبیه آن دارد. اما ممکن است چند سال طول بکشد تا مشابه روسی در مدار قرار گیرد. طراحی X-37B از دهه 1990 / 1370 آغاز شده و ماموریت آزمایشی دوم آن برای ماه مارس / اسفندماه برنامه‌ریزی شده است.

چندین سال پس از آنکه اتحاد جماهیر شوروی آمریکا را در مدار زمین مغلوب کرد، آمریکا با به اهتزاز درآوردن پرچم خود در سطح ماه این شکست را جبران کرد. به نظر می‌رسد که تاریخ دوباره تکرار می‌شود و رقابت فضایی جدیدی آغاز شده است.

دانشمندان به کمک فضاپیمای کاسینی توانسته‌اند شواهدی پیدا کنند که اثبات می‌کند روی سطح تیتان، بزرگ‌ترین قمر سیاره زحل و تنها قمر دارای جو غلیظ، آتشفشان یخی یا به عبارت دیگر، یخ‌فشان وجود دارد.

ادامه نوشته

برترین تصاویر مدارگرد مریخی ادیسه پس از 10 سال

ناسا به مناسبت 10 سالگی مدارگرد مریخی ادیسه، قدیمی ترین فضاپیمایی که تا به حال به مطالعه سیاره سرخ پرداخته است هفت قطعه از مشهورترین تصاویری را که توسط ابزار THEMIS این مدارگرد از مریخ به ثبت رسیده اند را منتشر کرده است.

ادامه نوشته

آیا منشاء حیات مریخی، میکروب‌های زمینی است؟

روش‌های استریلیزه کردن فضاپیماها، موجودات ریزی را که به شرایط سخت عادت دارند از بین نمی‌برد. این موجودات با فضاپیما به مریخ می‌روند و بعد، دانشمندان خیال می‌کنند که علایم حیات را روز مریخ کشف کرده‌اند!

فضاپیماها و کاوشگرانی که از زمین به مقصد مریخ حرکت می‌کنند،‌ اگر چه با روش‌هایی مخصوص از آلودگی‌ها پاک می‌شوند، ‌اما به نظر می‌رسد که باز هم، ‌مسافرین قاچاقی دارند که به مریخ سفر می‌کنند. مطالعات تازه محققین نشان می‌دهد برخی از انواع باکتری‌ها که از این طریق به مریخ رفته‌اند، می‌توانند مدت‌ها روی مریخ زنده بمانند و باعث شوند که دانشمندان فریب بخورند و در بدترین حالت، دیگر به سراغ نمونه‌های واقعی مریخی که احتمالا در لابه‌لای خاک این سیاره منتظر کشف شدن هستند، نروند.

 

 

ادامه نوشته

جدیدترین توضیح برای بشقاب‌پرنده‌ها

در اردیبهشت 1385 اهالی شهر بربیسبان استرالیا بعد از عبور چند شهاب‌سنگ از آسمان، شیء کروی سبزی را در حال نزدیک شدن به زمین دیدند. دانشمندان می‌گویند این جسم چیزی جز صاعقه توپی نیست....

 

ادامه نوشته

کشف الماس‌های تقلبی در آسمان

ديگه آسمونم تقلب مي‌كنه

اخترشناسان ایرلندی ستاره‌ای را در فاصله حدود دو هزار سال نوری از زمین یافته‌اند که از الماس‌های تقلبی تشکیل شده و به خاطر دمای بسیار زیادش (20هزار درجه سانتی‌گراد) به رنگ آبی کم‌رنگ می‌درخشد

دانشمندان رصدخانه آرما در ایرلند شمالی با بررسی ستاره‌ای به شناسه LS IV-14 116 که در فاصله 2هزار سال نوری از زمین در مرز صور فلکی جدی/ بزغاله و دلو/ آبریز واقع شده، متوجد شدند رنگ آبی کم‌رنگ این ستاره که همانند یک الماس به‌نظر می‌رسد، به دلیل اتمسفر بسیار غنی از عنصر زیرکونیم است.مقدار زیرکونیوم موجود در این ستاره 10هزار بار بیشتر از زیرکونیوم موجود در خورشید است و بدین ترتیب، LS IV-14 116 اولین ستاره‌ای بسیار غنی از زیرکونیم به‌شمار می‌رود. 

الماس‌های واقعی از کنار هم قرار گرفتن کربن در آرایش بلوری خاصی به‌وجود می‌آیند؛ درحالی‌که جواهرسازان از بلورهای دی‌اکسیدزیرکونیم برای ایجاد الماس‌های تقلبی استفاده می‌کنند که علی‌رغم شباهت بسیار به الماس واقعی، بسیار ارزان‌ترند.

علاوه بر کشف 4 میلیارد تن زیرکونیم در این ستاره (که 4هزار برابر تولید سالانه زیرکونیوم در زمین است)، اخترشناسان آثار شیمیایی سه عنصر دیگر استرانسیوم، ژرمانیم و "ایتریم" را در جو این ستاره کشف کردند.

مطالعات پیشین نشان داده بود که این ستاره، خرده‌کوتوله‌ای بسیار داغ و غنی از هلیوم متعلق به گروه زیرکوتوله‌ها است و دمای سطح آن بسیار زیاد (بالاتر از 20هزار درجه سانتی‌گراد) است. بر همین اساس، دانشمندان طرحی خیالی از این ستاره را رسم کردند که تصویر آن را در ابتدای همین خبر مشاهده می‌کنید.

چاپ تجهیزات سفر به مریخ

یک شرکت آمریکایی ایده ای را مطرح کرده است که برپایه آن می توان تجهیزات لازم در سفر به مریخ را با استفاده از یک چاپگر سه بعدی در فضا چاپ کرد.

دستگاههای چاپگر سه بعدی می توانند به عنوان راه حلی قطعی برای سفرهای فضایی بلند مدت مثل سفر به مریخ به رسمیت شناخته شوند.درحقیقت مشکل این سفرها تنها رسیدن به مقصد نیست بلکه باید تجهیزاتی برای بازگشت به زمین وجود داشته باشند.

این درحالی است که در طول سفر رفت، فضاپیماها در مسیر طوفانهای فضایی می توانند آسیب ببینند و نیاز به تعویض قطعه داشته باشند اما حمل قطعات یدکی دستگاهها می تواند فضای زیادی را اشغال کند که ترجیح بر این است که از این فضا برای ذخیره بیشتر آب و غذا که برای انسان حیاتی هستند استفاده شود.

در این راستا، یک شرکت طراحی صنعتی در لس آنجلس به نام "ساخت فضا" (Made in Space) ایده ای را مطرحی کرده است که برپایه آن می توان از چاپگرهای سه بعدی برای ساخت (چاپ) قطعات یدکی در طول سفر فضایی استفاده کرد.

این شرکت درحال مطالعه بر روی سیستم مخصوصی است که بر روی چاپگرهای سه بعدی عمل می کند و می تواند تکه های کوچک و بزرگ را به صورت سه بعدی چاپ کند.

به این ترتیب می توان پانلها و اجسام کوچکی که می توانند در مدار و در شرایط جاذبه صفر کاربرد داشته باشند را در طول سفر تولید کرد.

برای چاپ کردن یک شیء، چاپگرهای سه بعدی به لایه های مختلف موادی که می توانند از جنس فلزات، پلاستیک و یا مواد دیگر باشد نیاز دارند. این مواد همانند کاغذ در چاپگرهای معمولی رفتار می کنند.

براساس گزارش نانوپرس، ایده شرکت Made in Space با به کارگیری چاپگرهای سه بعدی می تواند در زمان و پول صرفه جویی کنند. درحال حاضر یک چاپگر سه بعدی خانگی حداقل هزار دلار قیمت دارد.

چاپگر سه بعدی

برخی از قطعاتی که با این چاپگر چاپ شده اند

این تصویر نشان می دهد که این سیستم قادر است اجسام با اشکال پیچیده را هم چاپ کند

کهکشان راه شیری فرزند خوانده دارد

محققان موسسه مکس پلانک اعلام کردند موفق به یافتن سیاره ای شده اند که میلیاردها سال پیش توسط کهکشان راه شیری به فرزندخواندگی پذیرفته شده است.کهکشان راه شیری میلیاردها سال پیش زمانی که با کهکشانی دیگر در جنگ و درگیری بوده است، سیاره ای مشابه سیاره مشتری را به فرزند خواندگی پذیرفته است.

بین 6 تا 9 میلیارد سال پیش کهکشان راه شیری و یک کهکشان دیگر خود را در زمان و مکان تقریبا مشابهی دیدند و با یکدیگر درگیر شدند. پیروز این میدان کهکشان زمین بود که به عنوان غنیمت مقداری ستاره و مواد به جا مانده از کهکشان نابود شده را برداشت. دانشمندان اکنون دریافته اند سیاره ای مشابه سیاره مشتری به نام HIP 13044b نیز در میان این غنائم به کهکشان راه شیری راه یافته و اکنون این سیاره فرزند خوانده ره شیری به شمار می رود.

اخترشناسان بر این باورند که این سیاره از برخورد دو کهکشان بزرگ جان سالم به در برده و نه تنها توانسته با موفقیت از کهکشان خود به کهکشان راه شیری مهاجرت کند بلکه از پدیده متورم شدن ستاره مادر خود، دوره گذار ستاره ای برای تبدیل شدن از یک ستاره میان سال هیدروژنی به یک ستاره عظیم و سرخ رنگ و سالخورده و هلیومی نیز نجات یافته است. دوره ای که خورشید زمین نیز طی پنج میلیارد سال آینده آن را پشت سر خواهد گذاشت.

موجودیت HIP 13044b نیز کمی مرموز است زیرا این اولین سیاره از منشائی متفاوت است که در میان منابع بی ستاره هیدروژنی و هلیومی دیده شده است. به گفته دانشمندان برای درک چگونگی شکل گیری سیاره ها در کنار ستاره های بدون فلز باید به اطلاعات و آمار دقیق تری دست پیدا کرد.

سیاره HIP 13044b که دست کم 1.25 بار بزرگتر از زمین است در فاصله دو هزار سال نوری از زمین و در جنوب صورت فلکی کوزه قرار گرفته است.

بر اساس گزارش دیسکاوری، دانشمندان با در نظر گرفتن میزان چرخش ستاره مادر که سریعتر از حد عادی در چرخش است بر این باورند این ستاره عظیم و سرخ رنگ تا کنون تعدادی از خواهران سیاره HIP 13044b را بلعیده باشد.

 

دو تصویر متفاوت ناسا از یک سحابی

ناسا به تازگی دو تصویر را از یک سحابی منتشر کرده است که اولی با یک تلسکوپ نوری زمینی و دومی با تلسکوپ فضایی مادون قرمز وایز گرفته شده است. این سحابی که با شناسه Ngc 1514 و نام "سحابی توپ بلوری" شناخته می شود در فاصله 800 سال نوری از زمین در صورت فلکی ثور واقع شده است.

این سحابی زمانی شکل گرفته است که دو ستاره مرده یک منظومه ستاره ای دوتایی لایه های خارجی تر مواد خود را همانند نوعی سوخت به بیرون پرتاب کردند و به آهستگی تمام ذخیره ماده آنها تمام شد.

این اشکال حلقه مانند زمانی که ستاره ها توده ماده خود را به بیرون پرتاب کردند تشکیل شده اند.

 

 

به تازگی ناسا دو تصویر را منتشر کرده است که تصویر سمت چپ در طول موج نور مرئی و توسط یک تلسکوپ نوری بر روی زمین گرفته شده درحالی که تصویر سمت راست حاصل فعالیت یک دستگاه مادون قرمز است که بر روی تلسکوپ ماهواره ای وایز قرار دارد.

براساس گزارش Astronomy Now Online ، دانشمندان ناسا در این خصوص توضیح دادند: "این جرم آسمانی از بیش از 200 سال قبل مورد مطالعه قرار گرفته است اما تصویری که وایز تهیه کرده بسیار شگفت انگیز است و جزئیات بسیار دقیقی را نشان می دهد. به طوریکه در این تصویر می توان به وضوح دو حلقه را که بین آنها ماده خارج شده از ستاره ها به رنگ فلورسانت نمایان شده است مشاهده کرد."

خلق خورشید روی زمین

دانشمندان در مرکز تاسیسات احتراقی ملی در لیورمور کالیفرنیا قصد دارند با ایجاد ستاره ای مینیاتوری بر روی زمین، اولین رآکتور گداختی پایدار در جهان را بسازند.

این مرکز با بودجه ای 1.8 میلیارد دلاری قدرتمندترین لیزر جهان را بر روی نقطه ای به کوچکی سر سوزن متمرکز خواهد کرد تا بتواند در کوتاهترین زمان ممکن شرایطی مانند هسته سیاره ها یا حتی ستاره ها را بر روی زمین به وجود آورد.

طی انجام چند آزمایش کلیدی که طی هفته های گذشته انجام گرفته این پروژه پر هزینه به هدف خود که ایجاد اولین واکنش گداخت هسته ای تا سال 2012 است نزدیکتر شده است.

بر اساس گزارش این مرکز در تاریخ دوم نوامبر حدود 192 پرتو لیزری به مرکز این رآکتور و به هدفی حاوی گازهای تریتیوم و دیوتریوم شلیک شد که انرژی آزاد شده از این آزمایش در حدود 1.3 میلیون مگا ژول تخمین زده شده است. بالاترین درجه حرارت پرتوی در این آزمایش در حدود 6 میلیون درجه فارنهایت بوده است این در حالی است که حرارت پرتوی هسته خورشید 27 میلیون درجه فارنهایت تخمین زده شده است.

ادامه نوشته

نامگذاری دو حفره مریخ بر اساس ماموریت آپولو 12

چهل و یکمین سالگرد ماموریت آپولو 12 بهانه ای شد تا دو حفره سیاره مریخ به احترام تجهیزاتی که منجر به دومین فرود انسانها بر روی کره مریخ شدند به نامهای نقلیه فرود و اتاقک فرمان آپولو 12 نامگذاری شوند.

دو حفره ای که به تازگی توسط مریخ نورد آپارچونیتی ناسا یافته شده است به احترام فضاپیما و اتاقک فرمان در فضاپیمای آپولو 12 و در چهل و یکمین سالگرد ماموریت این فضاپیما به نامهای حفره "اینترپید" و "یانکی کلیپر" نامگذاری شدند. این دو از ابزارهایی بودند که فضانوردان توانستند با کمک آنها برای بار دوم بر روی ماه فرود بیایند.

آپارچونیتی در تاریخ 4 نوامبر سال جاری از کنار حفره "یانکی کلیپر" عبور کرد و پنج روز بعد از آن در کنار حفره "اینترپید" متوقف شد. مرسوم است زمانی که کاوشگران سیاره نورد از کنار حفره ای عبور می کنند نام یکی از فضاپیماهای تاریخی را بر روی آن بگذارند.

 "جیمز رایس" یکی از اعضای تیم علمی مریخ نورد ناسا در مرکز پروازهای فضایی گودارد با رجوع به این رسم قدیمی و استفاده از دومین ماموریت فرود بر کره ماه فضاپیمای آپولو، این نامها را انتخاب کرده است. به گفته وی ماموریتهای آپولو در زمان جوانیش به اندازه ای الهام بخش بوده اند که فراموش شدنی نیستند.

 

تصویری سه بعدی ازحفره "یانکی کلیپر" در مریخ

 این دو حفره 20 و 10 متری در برابر حفره 20 کیلومتری اندیور سیاره مریخ ذره ای بیش به نظر نمی آیند. از زمان فرود آپارچونیتی بر روی مریخ در ژانویه سال 2004، این مریخ نورد 25 کیلومتر مسافت را طی کرده است که این رکورد از بُعد اندازه گیری و مسافت سنجی دستاوردی بزرگ به شمار می رود.

بر اساس گزارش ان بی سی، دوقلوی این مریخ نورد، یعنی اسپیریت نیز شواهد ارزشمندی را از گذشته گرمتر و مرطوبتر سیاره مریخ در اختیار انسانها قرار داده است. با این حال این مریخ نورد در حال حاضر در گوشه ای دیگر از مریخ در خاک به دام افتاده و قدرت حرکت ندارد و ناسا نیز در تلاش است به هر شکلی این مریخ نورد را از بند خاک سرخ مریخ برهاند.

مبدا سیارات فراخورشیدی

امروزه جستجو برای حیات در سیارات فراخورشیدی و یافتن زندگی در خارج از کره زمین به یکی از داغ ترین و مهمترین مباحث اخترشناسی تبدیل شده است. ما حقیقتاً در محدوده زمانیه بسیار مهمی برای تحقیق پیرامون سیارات فراخورشیدی قرار گرفته ایم. تنها 18 سال قبل بود که اولین سیاره در خارج از منظومه شمسی ما کشف شد و 15 سال قبل وجود یکی از آنها در اطراف ستاره میزبان به اثبات رسید. علاوه بر این هر روزه نشانه های جدیدی از وجود اتمسفر و شرایط حیات در بسیاری از این سیارات بدست می آید که این نشانه ها با سرعت چشمگیری در حال افزایش می باشند. حجم این داده ها به اندازه ای زیاد است که اخترشناسان را قادر ساخته تا حتی درباره چگونگی تشکیل و پیدایش این سیارات نیز نظریات قابل قبول و استنتاج هایی را ارائه دهند.

ادامه نوشته